Lieve Kleine Ondeugende Naddie,
Wat moeten we toch zonder jou! Jij was altijd de gene die ons aan het lachen maakte! Als wij op school komen denken we iedere keer dat je ons daar opwacht en roept: ´Homii´s!´. Om ons vervolgens een dikke knuffel te geven.
Wij smsen je nog steeds in de hoop dat je ons terug smst, maar tevergeefs...
We kunnen het nog steeds niet bevatten dat je niet meer onder ons bent. Nu moeten we het doen met de mooie, leuke en vooral grappige momenten die wij met zen 3en hebben opgebouwd in een zeer korte tijd die eigenlijk veel langer leek dan dat het was.
Lekkerding, wij hopen je snel weer terug te zien!

!
Een dikke knuffel!
Je homii´s, Mandy en Cindy!