Zijn er woorden te vinden
voor wat ik van binnen voel.
Zijn er woorden te vinden
die jou kunnen omschrijven,
zo vaak mist een woord het doel.
Mijn dochter zo verweven
met wie ik ben.
Sinds je wegvloog
is het soms net of
ik mezelf niet meer herken.
Zijn er woorden te vinden
die mij kunnen zeggen
hoe ik me voel.
Zijn er woorden
die me uit kunnen leggen
wat ik allemaal beleef.
Misschien moet ik stoppen
met zoeken naar woorden.
Voelen is al ondraaglijk genoeg.
Nadiah, lief meidje van me
Over 2 weken is het alweer 8 maanden geleden.
Ik mis je zo ontzettend erg lieverd.
Weet nu inmiddels ook dat een moederhart echt kan breken.
Mijn sterke, stoere, eigenwijze en mooie dochter met je zwarte krullende haar.
Waarom moest jou dit nu weer net overkomen.
Het leven zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou.
De glans is er wat mij betreft af.
We proberen de dagen zo ‘goed’mogelijk door te komen.
Maar er zijn ook dagen dat ik de hele dag kan huilen van ellende en verdriet.
Meidje, meidje toch, wat mis ik jou.
Je moet je leven weer proberen op te pakken wordt er dan gezegd.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik troost me nu vaak met de gedachte dat jou nu in ieder geval niets meer kan overkomen.
Geen pijn meer en geen verdriet.
Geen afwijzing meer van mensen die jou toch niet begrepen of niet wilden begrijpen.
Mensen kunnen soms zo ontzettend bekrompen zijn.
Ik weet dat je het ook echt te bont kon maken, maar je was vaak ook zo ontzettend lief en altijd in voor een geintje.
Wat mis ik de grapjes die we altijd maakten, of het samen heel hard meezingen op Blof als we onderweg in de auto zaten, je vader werd er helemaal gek van als hij meereed.
Soms hadden we aan 1 woord of blik naar elkaar al genoeg om slap te liggen van de lach.
Weet dat ik ontzettend trots op je ben, gewoon om wie en hoe je was.
Lieverd ik hou van je voor altijd en eeuwig, altijd en eeuwig…….
1 miljoen xxx voor jou lieverd.
Mama
Nadje lief meidje van me.
Bijna 4 maanden geleden ben je
van ons weggenomen
Mijn ergste nachtmerrie is die dag
echt uitgekomen.
Vraag me vaak vertwijfeld af
hoe moeten we zo toch verder gaan.
Zo verder met zijn drietjes,
zonder jou is ons leven geen bal meer aan.
Ik mis je zo ontzettend erg kan het
bijna niet verdragen
Het leven is nu een aaneenstrengeling van enkel donkere dagen.
Iedere ochtend ga ik naar je kamer
en doe voor jou een lichtje aan.
Praat nog even met je alvorens
ik weer naar beneden zal gaan.
Pappa gaat iedere avond naar boven
en wenst je dan welterusten.
Doet daarna je lichtje weer uit
zodat je uit kan rusten.
Zo proberen we een beetje door te gaan
al is het heel erg zwaar
We zullen nog even moeten wachten maar
straks zijn we weer bij elkaar
Lieve Nadje ik hou zo ontzettend veel van je meidje, tot gauw ........
Allesliefste Nadiah,
zoveel dingen samen meegemaakt,
zoveel dingen samen geleerd.
zoveel dingen samen gedaan,
zoveel dingen samen gelaten.
met jou was het altijd lol,
jij was er als het even moeilijk ging,
en ik was er voor jou.
samen overal door heen geslagen
geen storm te sterk
geen muur te hoog.
maar nu ben je er niet meer
en denk ik nog steeds elke dag aan je,
aan mijn geake vrouwke,
mijn schatje,
mijn troost,
mijn lichtje,
mijn alles.
iedereen mist je,
iedereen wil je weer in zijn of haar armen houden.
jou gekke bekken zien, getuige zijn van jou gekke streken.
weet je nog, dat oude mannetje dat we zo lieten schrikken, wat waren we bang dat die een hart aanval zou krijgen
en die eerste keer echt samen,
alleen wij tweetjes,
alles vertellen. nergens bang voor zijn
elkaar vertrouwen.
ik mis je zo fucking veel.
en ookal weet ik dat je niet meer terug komt,
voor mij ben je hier nog.
je bent in mijn hart,
en in het hart van iedereen.
we zullen je nooit vergeten.
ik hou van je allerliefste Nadiah
dikke kus, mij
Vandaag, 02 - 10 - 08 is de crematie geweest van onze lieve Nadiah. Het begon om 14:15. De deuren gingen open en we zagen daar haar familie zitten. Maar natuurlijk ook de mooie witte kist, omringt door mooie bossen bloemen. En haar knuffeltje boven op. We liepen binnen met de muziek van Amy Winehouse. Valerie. Hierna kon iedereen gaan zitten, en de rest staan. We kregen wat woorden te horen van de meneer. En daarna kreeg de moeder, Elize het woord. Het was mooi en zielig tegelijkertijd. Je kon haat afschuw er in horen dat háár lieve Naddie overleden is. Maar daarnaast ook hoe trots ze was op haar geliefde dochter. Toen zij de man nog wat en kwam er een liedje met de titel 'I kissed a girl' Typisch nadiah zo'n liedje
Hierna mochten een paar leerlingen van haar school nog een woordje zeggen. Dit was heel erg emotioneel. Hierna was de man weer aan het woord en riep Kim en Priscilla erbij om toch ervoor te zorgen dat hun, hun eigen briefjes voorlazen. Dit deden ze, het was enorm mooi. Hierna kwam nogmaals het liedje Valerie op van Amy Winehouse. Hierna mocht haar moeder op nieuw het woord doen en las hierbij een gedicht op van Nadiah, die Nadiah zelf geschreven had. Hierna kwam een liedje van Marco borsato op. Toen kwam de man met zijn harde worden. 'Nu laten we Nadiah echt gaan.' Dit deden we, we lieppen allen nog langs haar kist om iets te zeggen of te kijken.
De crematie vondt ik prachtig en tegelijkertijd enorm emotioneel. Hiernogmaals Sterkte aan de ouder en verder familie. En haar beste vrienden.
Achter Iedere Traan Van Verdriet.
Schuilt Een Glimlach Van Herinneringen.
Nadiah we missen je
Gisteren was de stille tocht van Nadiah, georganiseerd door Rowena, waar ik enorm veel respect voor heb, hoe zij alles geregelt heeft die avond.
We vertrokken met zijn alle om kwart over 7 's avonds daar het plaats van delict. Hier hielden we paar minuten stilte. Die minuten duurde uren, en ik kon zelf de tranen niet stoppen. Onze lieve Nadiah...
Hierna liepen we terug en konden we stuk voor stuk een bloemtje/ knuffeltje of een paar tranen laten bij haar voordeur. Hier lagen al boeketten, foto's en andere knuffels. Het zag er heel mooi uit.
We konden in het condoleanse boek schrijven een gedichtje neerzetten, een stukje of een heel verhaal wat je allemaal met die gekste Nadiah hebt gedaan.
Sommige mensen (een stuk of 25) wilde graag kijken boven. Ik heb veel respect voor de mensen die dat gedaan hebben. Ik en Linda zijn samen gegaan, en ik kon alleen maar tegen Nadiah praten over die blote meiden posters en de rest van haar kamer. Ja dat was echt wel mooi! Ze lag er ook rustig en vredig bij. Ik heb haar niet lang kunnen aankijken want anders zou ik instorten. We moetten Nadiah herrineren zoals die lieve meid was!
Alsnog, wil ik veel sterkte toewensen aan de ouders, zusje en familie van Nadiah.
En natuurlijk ook haar matties.